Tak czy inaczej wylądowałabym tutaj i tak, gdyż wydarzył się szybki lot do kraju i Kudłata z Zięciem wybyli na dwa dni. Posiedzę tu jeszcze kilka dni i wracam 23. do siebie.
Północ jak to Północ, deszczowa, wiejąca, szara, ale jednocześnie przepiękna. Kocham te widoki, owce, górki, deszcz i wiatr i gdybym miała wybierać gdzie, to tu bym chciała mieszkać. Tylko ja to jestem tak potrzaskana, że co ładnego zobaczę, pejzaż znaczy, to ja tam chcę. Musiałabym zakupić kamper i codziennie lądować w innym miejscu. Co nie jest takie głupie, nasyciłabym swoje serce widokami, a co bym się nazwiedzała to moje.
Poza tym nic się nie dzieje. Odezwę się jak już wrócę.
A. Zapomniałabym. Mam prezencik dla Teatru. Taki maciupki.
Oraz dla takich wariatów jak ja. Kołatek nie było, ale za to bażant owszem.
Gdyż coś jest w Północy ... żywioł, przestrzeń ... ale też można dostać deprechy.
OdpowiedzUsuńNieee, deprecha to dopadła mnie latem. Całkiem serio mówię. Od zawsze, od kiedy pamiętam, uwielbiałam chłód, deszcz, śnieg i Skandynawię.
UsuńChciałabym mieszkać w kraju wiecznej wiosny - tak, właśnie wiosny, a nie lata - na Maderze. Co noc spałabym nad Oceanem...
OdpowiedzUsuńDla mnie już za ciepło. Jestem jak bałwanek, nie mogę się zbliżać do piecyka. :D
UsuńJa też, ale wiosna to moja pora roku.
UsuńOch Nat serdecznie dziękuję, symbolika bardzo miła dla mnie :-**
OdpowiedzUsuńoraz ta północ ma klimat, który i ja lubię.....tylko fiordów mi brakuje ;-)
Anooo. Szkoda, że nie można mieć wszystkiego na raz :) A zdjęcia to teatr w Wigton, takie miejsce trochę jak dom kultury, klub, miejsce na warsztaty, spotkania i teatr. Bardzo mi się to podoba tu w UK.
UsuńBażant cudny, z tymi zachwytami mam podobnie, dlatego mieszkam tak, by wszędzie mieć blisko. powrotu. Miłego powrotu.
OdpowiedzUsuńDobrych swiąt i samego dobra kochana.
OdpowiedzUsuń